Αυτό το μικρό κοριτσάκι διηγήθηκε με τον πιο ξεκαρδιστικό τρόπο στους συμμαθητές της πως γεννήθηκε ο αδερφός της.

Δεκέμβριος 23, 2015 9:13 ΜΜ
More videos

Είμαι δασκάλα εδώ και 15 χρόνια, έχω δυο δικά μου παιδιά, αλλά η καλύτερη ιστορία γέννησης ήταν μιας παλιάς μου μαθήτριας της 2ας δημοτικού, πριν από μερικά χρόνια.

Λοιπόν, πριν από μερικά χρόνια η Έρικα, μαθήτρια μου στην 2α δημοτικού, ένα πολύ εξωστρεφές και έξυπνο κορίτσι, σηκώθηκε μπροστά σε όλη την τάξη, όταν ήρθε η σειρά της, έχοντας ένα μαξιλάρι κάτω από την μπλούζα της. “Αυτός είναι ο Luke, ο μικρός μου αδερφός και σήμερα θα σας πω την ιστορία των γενεθλίων του. Πρώτα, η μαμά και ο μπαμπάς τον έκαναν σύμβολο της αγάπης τους και μετά ο μπαμπάς έβαλε ένα σπόρο στην κοιλιά της μαμάς, όπου και μεγάλωσε ο Luke. Για 9 μήνες τρεφόταν μέσω ενός καλωδίου.” Στεκόταν με το μαξιλάρι στα χέρια της και κρατιόμουν με νύχια και με δόντια να μην γελάσω και ευχόμουν να είχα ένα βίντεο, για να την καταγράψω. Οι υπόλοιποι μαθητές την παρακολουθούσαν με αγωνία.

“Μετά, πριν από περίπου 2 Σάββατα η μαμά μου άρχισε να φωνάζει Ωχ! Ωχ! Ωχ!” Η Έρικα έβαλε το χέρι στην μέση της και άρχισε να βογκάει “Περπατούσε πάνω κάτω το σπίτι, κάνοντας Ωχ! Ωχ!” Οι συμμαθητές της τώρα έχουν βάλει και αυτοί το χέρι στην μέση τους και κάνουν τον ίδιο ήχο. “Ο μπαμπάς μου πήρε τηλέφωνο μια γυναίκα. Φέρνει μωρά, αλλά δεν έχει πινακίδα στο αυτοκίνητό της, όπως η πίτσα Domino’s. Μετά έβαλαν την μαμά μου να ξάπλωσε με αυτό τον τρόπο.” Η Έρικα ξαπλώνει με την πλάτη της στον τοίχο. “Και μετά η σακούλα με το νερό που είχε η μαμά μου σε περίπτωση που διψούσε, έσπασε και βράχηκε όλο το κρεβάτι.”

Η μικρή Έρικα έχει ανοίξει τα πόδια της και με τα χέρια της δείχνει πως κυλούσε το νερό. Πραγματικά, αυτό με ξεπέρασε!

“Μετά η γυναίκα που είχε καλέσει ο μπαμπάς μου, έλεγε στην μαμά μου σπρώξε σπρώξε και ανέπνευσε. Άρχισαν να μετράνε, αλλά ποτέ πάνω από το 10. Μετά, εντελώς ξαφνικά βγήκε ο αδερφός μου. Ήταν καλυμμένος με κάτι αηδιαστικά πράγματα και είπαν, ότι ήρθε από έναν παιχνιδότοπο.”

Μετά, η Έρικα έκανε μια βαθιά θεατρική υπόκλιση μπροστά στους συμμαθητές και έκατσε στην θέση της. Την χειροκρότησα όσο πιο πολύ μπορούσα. Από τότε, όποτε έχω το ίδιο μάθημα και τα παιδιά έχουν να διηγηθούν κάποια ιστορία παίρνω πάντα μια κάμερα μαζί μου.

Ακολουθήστε μας στο facebook: