Πέθανε ο πατέρας της – «Δυσκολεύομαι να δεχθώ ότι αυτή τη φορά δεν θα γυρίσεις»
Μια πολύ δύσκολη απώλεια βιώνει η Σία Κοσιώνη, καθώς έφυγε από τη ζωή ο αγαπημένος της πατέρας, Χρήστος. Η δημοσιογράφος έκανε γνωστή τη δυσάρεστη είδηση μέσα από μια συγκινητική ανάρτηση στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, αποχαιρετώντας τον άνθρωπο που αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα πρόσωπα της ζωής της.
Δείτε την ανάρτηση της:
Με λόγια γεμάτα αγάπη, η Σία Κοσιώνη περιέγραψε τον πατέρα της ως έναν άνθρωπο πολυτάλαντο, ανεξάρτητο, ατρόμητο και γεμάτο αντιθέσεις. Θυμήθηκε τις διαφορετικές διαδρομές της ζωής του, από τους αμπελώνες της Νεμέας μέχρι την Ιατρική Αθηνών και τα μεγάλα νοσοκομεία της πρωτεύουσας, αλλά και τις αμέτρητες δεξιότητες που είχε αποκτήσει μόνος του. Ξεχωριστή θέση στην εξομολόγησή της είχαν, επίσης, οι παιδικές αναμνήσεις, με τα νανουρίσματα που της έπαιζε με τη φυσαρμόνικα, αλλά και οι οικογενειακές στιγμές που θα κρατήσει για πάντα μέσα της.
Η συγκλονιστική ανάρτηση της Σίας Κοσιώνη για τον πατέρα της
Η Σία Κοσιώνη αποχαιρέτησε τον πατέρα της ανακαλώντας στιγμές που σημάδεψαν την παιδική της ηλικία, αλλά και όσα της δίδαξε μέσα από τον τρόπο που έζησε.
«Δεν ξέρω αν πίστευες στα αλήθεια ότι ήσουν ο James Bond, όμως εμάς όλους μας είχες πείσει. Έζησες τρεις ζωές σε μια. Από τους αμπελώνες της Νεμέας στην Ιατρική Αθηνών και από εκεί στα μεγαλύτερα νοσοκομεία της Αθήνας και στην αγαπημένη σου Μπουμπουλίνας 18. Κόντρα στα προδιαγεγραμμένα της μοίρας. Επισήμως γιατρός. Και αυτοδίδακτος γεωπόνος, χτίστης, ξυλουργός, μηχανικός, μουσικός, ζωγράφος, ψάλτης και πόσα ακόμη ξεχνάω… Ατρόμητος ταξιδευτής. Αλλαζονικά αυτάρκης και ανεξάρτητος. Επιδεικτικά ολιγαρκής. Σκληρός και ανθεκτικός, όσο και ευαίσθητος. Λιγομίλητος και ουσιαστικός. Πάντα γοητευτικός και αστείος.
Όσο αργά κι αν τελείωνες από τους ασθενείς σου θα ερχόσουν στο δωμάτιο μας και θα μας έπαιζες νανουρίσματα με τη φυσαρμόνικα. Η ίδια φυσαρμόνικα που αργότερα πρωταγωνίστησε σε γάμους, βαφτίσεις, τόσες χαρές και τόσες λύπες. Δυσκολεύομαι να δεχθώ ότι αυτή τη φορά δεν θα γυρίσεις. Αλλά με παρηγορεί που φεύγεις πλήρης, ήρεμος, γεμάτος αγάπη αλλά και επιτεύγματα που θα σε κρατήσουν ζωντανό στις καρδιές πολλών ανθρώπων. Όσων σε αγάπησαν, όσων βοήθησες και υπηρέτησες μέσα από την επιστήμη σου.
Για μένα θα είσαι πάντα ολοζώντανος μέσα μου. Η φωνή σου, το βλέμμα σου, οι σιωπές σου, οι μελωδίες σου, ο αστείος χορος μας με το Sara perche ti amo. Κυρίως το παράδειγμα σου. Πάντα το έλεγες εσύ κάθε φορά που φεύγαμε. Ήρθε δυστυχώς η ώρα να στο πω εγώ. Ώρα καλή πατέρα μου».
Η συγκινητική εξομολόγηση της Σίας Κοσιώνη αποτυπώνει τον ισχυρό δεσμό που τη συνέδεε με τον πατέρα της, αλλά και το βαθύ αποτύπωμα που άφησε εκείνος στη ζωή της. Μέσα από τις προσωπικές αναμνήσεις και τις τρυφερές αναφορές της, η δημοσιογράφος σκιαγραφεί έναν άνθρωπο που συνδύαζε την αγάπη για την οικογένεια με την αφοσίωση στην επιστήμη και τη δημιουργικότητα.
Ο αποχαιρετισμός της δεν περιορίζεται στη θλίψη της απώλειας, αλλά αποτελεί και έναν φόρο τιμής σε όσα της προσέφερε. Οι μελωδίες, οι συμβουλές και οι κοινές τους στιγμές θα παραμείνουν, όπως η ίδια τονίζει, ανεξίτηλα χαραγμένες στην καρδιά και στη μνήμη της.
