Κηδεία Μάρως Κοντού: «Αθάνατη η πίκρα της απουσίας σου», είπε ο Νικήτας Κακλαμάνης στον επικήδειο
Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης πραγματοποιήθηκε το πρωί της Παρασκευής το τελευταίο «αντίο» στη σπουδαία ηθοποιό Μάρω Κοντού, η οποία έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 92 ετών, αφήνοντας πίσω της μια σπουδαία παρακαταθήκη στον ελληνικό κινηματογράφο, το θέατρο και την τηλεόραση.
Δείτε το βίντεο με τον επικήδειο του Νικήτα Κακλαμάνη που συγκίνησε:
Συγγενείς, φίλοι, συνάδελφοι, άνθρωποι του πολιτισμού και πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκαν στη Μητρόπολη Αθηνών για να την αποχαιρετήσουν, αποδίδοντας φόρο τιμής σε μια από τις μεγαλύτερες κυρίες της ελληνικής υποκριτικής.
Η σορός της έφτασε λίγο πριν από την έναρξη της εξοδίου ακολουθίας, με την ατμόσφαιρα να είναι ιδιαίτερα φορτισμένη. Οι παρευρισκόμενοι υποδέχθηκαν τη μεγάλη ηθοποιό με βουβό σεβασμό, ενώ πολλοί δεν κατάφεραν να συγκρατήσουν τα δάκρυά τους. Η Μητρόπολη είχε γεμίσει από δεκάδες στεφάνια, ενώ προσωπικότητες από τον καλλιτεχνικό και πολιτικό χώρο έσπευσαν να πουν το τελευταίο «αντίο».
Ωστόσο, ήταν ένα περιστατικό έξω από τον ναό που συγκίνησε ιδιαίτερα όσους βρίσκονταν στο σημείο. Απλοί πολίτες, πολλοί από τους οποίους είχαν μεγαλώσει με τις ταινίες της Μάρως Κοντού, περίμεναν υπομονετικά έξω από τη Μητρόπολη μόνο και μόνο για να της πουν το δικό τους ύστατο χαίρε. Άνθρωποι κάθε ηλικίας κρατούσαν λουλούδια στα χέρια, ενώ αρκετοί ξέσπασαν σε δάκρυα τη στιγμή που το φέρετρο πέρασε την είσοδο του ναού, σε μια εικόνα που αποτύπωσε τη βαθιά αγάπη του κόσμου προς την αξέχαστη πρωταγωνίστρια.
Δείτε το βίντεο:
Συγκλονιστικές ήταν και οι στιγμές μέσα στον ναό, με φίλους και συνεργάτες της να την αποχαιρετούν εμφανώς συντετριμμένοι. Η Άντζελα Γκερέκου, που είχε συνεργαστεί μαζί της, δεν έκρυψε τη συγκίνησή της, ενώ πολλοί από τους παρευρισκόμενους μίλησαν για την καλοσύνη, την αρχοντιά και την αξιοπρέπεια που χαρακτήριζαν τη Μάρω Κοντού σε όλη τη διάρκεια της ζωής και της καριέρας της. (Enimerotiko.gr)
Η επιθυμία της οικογένειας, αντί στεφάνων να πραγματοποιηθούν δωρεές στο Κέντρο Βρεφών «Μητέρα», έδωσε ακόμη μεγαλύτερο συμβολισμό στην ημέρα, αναδεικνύοντας το κοινωνικό πρόσωπο της σπουδαίας ηθοποιού και την προσφορά της στον συνάνθρωπο.
Η Μάρω Κοντού αφήνει πίσω της μια τεράστια καλλιτεχνική κληρονομιά, με εμβληματικές ερμηνείες που σημάδεψαν τον ελληνικό κινηματογράφο και το θέατρο. Το παρατεταμένο χειροκρότημα, τα δάκρυα του κόσμου και η μεγάλη προσέλευση στη Μητρόπολη αποτέλεσαν το πιο συγκινητικό «ευχαριστώ» σε μια γυναίκα που αγαπήθηκε όσο λίγες από το ελληνικό κοινό.
Δείτε το βίντεο:
Κηδεία Μάρως Κοντού: Ο επικήδειος του Νικήτα Κακλαμάνη – Ταξιδιάρα, αιώνια έφηβη θα πρέπει να σου πω οριστικά καληνύχτα
Με σκυμμένο το κεφάλι, αμίλητος και συγκινημένος παρακολούθησε την εξόδιο ακολουθία της Μάρως Κοντού, ο επιστήθιος φίλος της, Νικήτας Κακλαμάνης. Ο πρόεδρος της Βουλής έδωσε το παρών στην κηδεία της αγαπημένης ηθοποιού που τελέστηκε σήμερα (17.07.2026) στην Μητρόπολη Αθηνών, εκφωνώντας και επικήδειο λόγο για την «ταξιδιάρα και αιώνια έφηβη».
«Απέδειξε πως η ηλικία είναι απλά δύο νούμερα της αριθμητικής», ανέφερε, μεταξύ άλλων, ο Νικήτας Κακλαμάνης, στην κηδεία της. Ο πρόεδρος της Βουλής ξεκίνησε τον λόγο του ομολογώντας συγκινημένος πως πρέπει να πει στην Μάρω Κοντού οριστικά καληνύχτα. Την αποκάλεσε «αιθέριο, λυγερόκορμο και εντυπωσιακό και μαχητικό πλάσμα που έζησε με τη δική της ιδιοσυγκρασία και με το πείσμα να καταρρίψει στερεότυπα για να φτιάξει τη ζωή στα δικά της ανθρώπινα μέτρα».
«Είναι βαριά η ψυχή, γιατί από σήμερα και για πάντα δεν θα ξανακούσει κανείς από εμάς να πεις μια λέξη. Αλλά εσύ, αυτή τη λέξη θα στη πω εγώ για τελευταία φορά: Σ’ αγαπάμε, καλό ταξίδι», ανέφερε συγκεκριμένα.
Αναλυτικά όλος ο επικήδειος του Νικήτα Κακλαμάνη
Σήμερα γελάς για τελευταία φορά εκεί, στο συννεφάκι του έργου της ζωής σου. Αυτό που με πονάει είναι ότι αντί να σου πω καλημέρα, όπως συνηθίζαμε τόσες δεκαετίες συστηματικά, από κοντά ή από τηλέφωνο, θα πρέπει να σου πω οριστικά καληνύχτα. Μια καληνύχτα στις μικρές καθημερινές στιγμές μας, καληνύχτα στις συναντήσεις και τις ατελείωτες κουβέντες μας, καληνύχτα στις συζητήσεις μας για το θέατρο, τον κινηματογράφο, την τέχνη της πολιτικής και την πολιτική της τέχνης. Καληνύχτα στις κοινές μας διαδρομές στα κοινά της χώρας, καληνύχτα στην ίδια πάντα νεανική συνείδηση κάθε φορά που ανταμώναμε. Καληνύχτα σε μια σχέση 30 ετών που ξεκίνησε από το δικό μου θαυμασμό και κατέληξε στη δική μας ζεστή αμοιβαιότητα.
Λένε μάλλον πως ο Θεός δημιούργησε τον άνδρα, αλλά μετά κατάλαβε πως είναι ικανός για κάτι περισσότερο και δημιούργησε τη γυναίκα. Πάνω σε αυτά τα σχέδιά του έπλασε και εσένα. Ένα πλάσμα αιθέριο, λυγερόκορμο, εντυπωσιακό, μια αρχοντική μορφή με έμφυτη ευγένεια, ένα φιλικό, ανεξάρτητο, ελεύθερο και μαχητικό. Μια γυναίκα με ισχυρή προσωπικότητα, θέληση και πεποιθήσεις, που έζησε με τη δική της ιδιοσυγκρασία και με το πείσμα να καταρρίψει στερεότυπα για να φτιάξει τη ζωή στα δικά της ανθρώπινα μέτρα.
Εσύ, το νεαρό κορίτσι από τα Ψαρά, το νησί του πατέρα σου, με εξαιρετικές σπουδές υποκριτικής και χορού, αλλά και με το πτυχίο της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, θωρακίστηκες με γνώσεις και ικανότητα για να κατακτήσεις έναν ανδροκρατούμενο και συχνά αφιλόξενο κόσμο. Δεκάδες χρόνια θέατρο και κινηματογράφο, με 90 έργα και 61 ταινίες, από το 1954 έως και σήμερα, αλλά και με μια ακούραστη πορεία στην τηλεόραση, από τη δεκαετία του ’70 έως και μερικούς μήνες νωρίτερα, μέσα στο 2022.
Ταξιδιάρα εσύ και αιώνια έφηβη, η Μάρω. Άγγιξες με σεβασμό και τα εικαστικά, ζωγραφίζοντας με πάθος και ξεχωριστή λεπτότητα. Αεικίνητη, ανήσυχη, ασταμάτητη. Απέδειξες ότι η ηλικία είναι απλώς δύο ψηφία της αριθμητικής και όχι η ουσία της ύπαρξής μας. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η Μάρω έδωσε την καρδιά και τα συναισθήματά της στα κοινά, είτε ως βουλευτής, είτε ως δημοτική σύμβουλος και πρόεδρος του Αθήνα 9.84 και κυρίως του Κέντρου Βρεφών «Η ΜΗΤΕΡΑ».
Η Μάρω που αφιέρωσε όλο της το είναι σε όλους εμάς που την αγαπήσαμε, χωρίς υστεροβουλία, χωρίς απωθημένα, χωρίς κέρδος ή κρυφές ατζέντες. Με μια πορεία ακάθεκτη και δημιουργική, με μια αγάπη για τον καθένα από εμάς και με μια αλήθεια καλλιτεχνική, όπως αυτή που συνόψισε εύστοχα κάποτε ο Ρίτσαρντ Μπάρτον: «Ο άνδρας ηθοποιός», είπε, «είναι κάτι λιγότερο από άνδρας. Η γυναίκα ηθοποιός όμως είναι κάτι περισσότερο». Αυτό το κάτι περισσότερο ήταν η Μάρω μας. Ήταν αυτό που ο Παλαμάς έγραψε κάποτε σε ένα μονόλογο: «Όταν μιλάς εσύ, ένας λαός ολόκληρος τα λόγια σου τα ψιθυρίζει.
Κάθε σου ιστορία, χωρίς να το καταλαβαίνεις, γίνεται συνθήκη. Δεν είσαι η μια, είσαι η φυλή, η διαλαλήτρα. Δεν έχεις τίποτα σερνικό, είσαι ψυχή μονάχα. Τα μάτια σου ποτέ δεν ησυχάζουν, ποτέ δεν σκοτεινιάζουν». Μάρω μας αγαπημένη, μεγάλο το κενό της απουσίας σου, αλλά και αθάνατη η πίκρα της απουσίας σου. Σήμερα, ένας ακόμη Ιούλιος που μας έδειξε κάποτε η Αλίκη, η Τζένη, η Ρένα, παίρνει σήμερα και εσένα. Είναι βαριά η ψυχή, γιατί από σήμερα και για πάντα δεν θα ξανακούσει κανείς από εμάς να πεις μια λέξη. Αλλά εσύ, αυτή τη λέξη θα στη πω εγώ για τελευταία φορά: Σ’ αγαπάμε, καλό ταξίδι.