Η μητέρα του Βαγγέλη Γιακουμάκη παρέλαβε το πτυχίο του 11 χρόνια μετά τον θάνατό του
Το πτυχίο του γιου της από τη Γαλακτοκομική Σχολή Ιωαννίνων παρέλαβε η μητέρα του Βαγγέλη Γιακουμάκη, Μαρία Γιακουμάκη. Το παρέδωσε στο γραφείο του ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Μαργαρίτης Σχοινάς.
Κατά την υποδοχή της στο υπουργείο, ο κ. Σχοινάς χαρακτήρισε την παράδοση του πτυχίου ως μια πράξη ηθικής υποχρέωσης της Πολιτείας απέναντι στη μνήμη του αδικοχαμένου φοιτητή και την οικογένειά του, υπογραμμίζοντας το βάρος που φέρει η υπόθεση στη συλλογική μνήμη.
Παράλληλα, εξέφρασε την ευχή η τραγική ιστορία του Βαγγέλη Γιακουμάκη να αποτελέσει την τελευταία περίπτωση που σχετίζεται με φαινόμενα εκφοβισμού και αντίστοιχες συμπεριφορές σε εκπαιδευτικά ιδρύματα.
Στη σημερινή συνάντηση παρευρέθηκαν επίσης ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης και ο βουλευτής Ρεθύμνου Γιάννης Κεφαλογιάννης, οι οποίοι διατηρούν μακροχρόνιες σχέσεις με την οικογένεια Γιακουμάκη.
Το πτυχίο είχε προηγουμένως παραδοθεί στον υπουργό την περασμένη Τετάρτη, σε ειδική τελετή που πραγματοποιήθηκε στις εγκαταστάσεις της Γαλακτοκομικής Σχολής Ιωαννίνων, όπου φοίτησε ο Βαγγέλης Γιακουμάκης.
Με ξεχωριστή συγκίνηση παρέλαβα σήμερα το Πτυχίο του Βαγγέλη Γιακουμάκη από τη Σχολή Γάλακτος Ιωαννίνων. Θα το παραδώσω στους γονείς του την Παρασκευή.
Ένα οφειλόμενο χρέος τιμής της Πολιτείας στη μνήμη του Βαγγέλη.
Η Σχολή Γάλακτος φάρος γνώσης για τους νέους κτηνοτρόφους. pic.twitter.com/fmwDv5Gz9e
— Margaritis Schinas (@MargSchinas) June 24, 2026
Βαγγέλης Γιακουμάκης: Το χρονικό της υπόθεσης που συγκλόνισε το πανελλήνιο
Ο Βαγγέλης Γιακουμάκης είχε εξαφανιστεί στις 6 Φεβρουαρίου 2015 από την εστία της σχολής του στα Ιωάννινα, αφήνοντας πίσω του προσωπικά αντικείμενα όπως το κινητό και το πορτοφόλι του.
Περίπου έναν μήνα αργότερα, στις 15 Μαρτίου 2015, εντοπίστηκε νεκρός σε κοντινή απόσταση από τη σχολή, φέροντας τραύματα από μαχαίρι, γεγονός που συγκλόνισε την κοινή γνώμη και προκάλεσε εκτεταμένες έρευνες.
Στη συνέχεια, αποκαλύφθηκαν σοβαρές καταγγελίες για συστηματικό εκφοβισμό και κακοποιητικές συμπεριφορές που φέρεται να δεχόταν μέσα στη σχολή, με μαρτυρίες να κάνουν λόγο για επαναλαμβανόμενα περιστατικά βίας και εξευτελισμού.
Ανατριχιαστικές ήταν οι αποκαλύψεις για τις συνθήκες που φέρεται να βίωνε ο Βαγγέλης Γιακουμάκης κατά τη διάρκεια της φοίτησής του στη σχολή. Ο ίδιος, σύμφωνα με μαρτυρίες, είχε υποστεί “εξευτελιστική και απαράδεκτη” συμπεριφορά, από τους λεγόμενους “Κρητικούς” συμφοιτητές του.
Μεταξύ άλλων περιστατικών, του έκλειναν το ζεστό νερό την ώρα του μπάνιου, τον κλείδωναν σε ντουλάπα, του πετούσαν κέρματα ζητώντας του να “τραγουδήσει” όπως τα μηχανήματα, τον ξύριζαν χωρίς τη θέλησή του και τον έδεναν σε καρέκλες.
Επίσης, όπως ο ίδιος είχε πει στη μητέρα του, τον είχαν χτυπήσει και είχαν βγάλει δύο τάβλες από το κρεβάτι του.
Από την πλευρά της, η διεύθυνση της Γαλακτοκομικής Σχολής Ιωαννίνων είχε αναγνωρίσει ότι σημειώνονταν περιστατικά βίας, ωστόσο θεωρούσε πως η κατάσταση μπορούσε να αντιμετωπιστεί με απλές παρεμβάσεις, όπως αλλαγές δωματίων και συστάσεις προς τους εμπλεκόμενους.
Οι εμπλεκόμενοι συμφοιτητές, από την άλλη, έκαναν λόγο για “αγορίστικα παιχνίδια”, υποστηρίζοντας ότι δεν είχαν πρόθεση να προκαλέσουν σοβαρή βλάβη ή να χαρακτηριστούν ως τραμπούκοι.
Παρά την έκβαση της δικαστικής διαδικασίας, η δικαίωση για τον Βαγγέλη Γιακουμάκη δεν αποδόθηκε μέσα από τις ποινές, ωστόσο ο ίδιος κατέληξε να αποτελεί σύμβολο κατά του εκφοβισμού και της βίας.
Με την πρωτόδικη απόφαση που εκδόθηκε το 2019, από τους 9 κατηγορούμενους οι 8 κρίθηκαν ένοχοι για πράξεις σχετικές με την κακοποίηση και τον εκφοβισμό του Βαγγέλη Γιακουμάκη, ενώ ένας αθωώθηκε. Από αυτούς, οι τρεις που ήταν ανήλικοι κατά τον χρόνο τέλεσης των πράξεων καταδικάστηκαν σε 150 ώρες κοινωνικής εργασίας, ενώ οι 5 ενήλικοι καταδικάστηκαν σε ποινή φυλάκισης 36 μηνών, η οποία μετατράπηκε σε χρηματική ποινή (5 ευρώ ανά ημέρα).
Σε δεύτερο βαθμό, με τη δευτεροβάθμια απόφαση του 2021, επικυρώθηκε ουσιαστικά η πρωτόδικη κρίση. Οι κατηγορούμενοι κρίθηκαν εκ νέου ένοχοι, ενώ για τους τρεις ανήλικους διατηρήθηκε η επιβολή των 150 ωρών κοινωνικής εργασίας και για τους υπόλοιπους 5 η ποινή φυλάκισης των 36 μηνών, η οποία παρέμεινε μετατρεπόμενη σε χρηματική ποινή.