Το κράτος έχει αφήσει αβοήθητες & εμπαίζει την Μυρτώ & την μητέρα της
Έχουν περάσει 13 χρόνια από τη φρικτή επίθεση που δέχτηκε η 15χρονη Μυρτώ Παπαδομιχελάκη στα βράχια παραλίας της Πάρου, από έναν άνδρα πακιστανικής καταγωγής. Έκτοτε, η ζωή της άλλαξε ριζικά, διότι η ίδια είναι καθηλωμένη σε αναπηρικό αμαξίδιο. Η ίδια και η μητέρα της δίνουν έναν αδιάκοπο αγώνα, έναν προσωπικό Γολγοθά που μοιάζει να μην έχει τέλος.
«Η Μυρτώ έχει πολλές επιληπτικές κρίσεις»
Η Μαίρη Κοτρώτσου μίλησε στον Λάμπρο Καλαρρύτη για την κόρη της που έχει μείνει παραπληγική μετά την κακοποίησή της από παράνομο μετανάστη οποίος δεν θα έπρεπε να βρίσκεται στην χώρα και περιγράφει τον Γολγοθά που ανεβαίνει δίχως καμία βοήθεια από τον ηθικό αυτουργό του εγκλήματος, το ελληνικό κράτος, το οποίο δεν έχει μεριμνήσει για να δοθεί στην οικογένεια σε επίπεδο αρωγής έστω αυτά που προβλέπονται για άλλους ευάλωτους πολίτες.
«Η Μυρτώ έχει πολλές επιληπτικές κρίσεις. Δεν μας βοηθάει κανείς σε αυτό, γιατίη ιατρική δεν μπορεί να απαντήσει σε αυτό. Είναι μία άσχημη εξέλιξη. Ξεκίνησαν πριν 2 χρόνια και δυστυχώς αυξάνονται. Μετά από δικαστήρια που είχα προσφύγει δικαιώθηκα εν μέρει. Δεν δικαιώνεσαι. Ούτε με δισεκατομμύρια δεν δικαιώνεται η Μυρτώ», περιγράφει η μητέρα της 28χρονης κοπέλας.
Δείτε το βίντεο:
«Κανείς δεν ξέρει τι βιώνουμε όταν κλείνουμε τις πόρτες. Δεν μας φτάνουν τα έξοδα. Έχει καθημερινές φυσικοθεραπείες αλλά είναι λίγες για την κατάσταση που βρίσκεται. Τα ποσά είναι υπέρογκα και δεν προσμετρώ τα παραιατρικά. Αναγκαστικά μειώνουμε πράγματα ακόμη και εάν είναι για την υγεία της.
«Δικαιούμαστε τον προσωπικό βοηθό, αλλά δεν τον έχουμε, γιατί δεν κάναμε αίτηση όταν άνοιξε το πρόγραμμα το 2022, γιατί ήμασταν στο εξωτερικό και δεν προλάβαμε. Δεν άνοιξε ξανά. Είναι για να λέμε ότι έχουμε έναν προσωπικό βοηθό. Μου είπαν ότι ήταν πιλοτικό πρόγραμμα. Η Μυρτώ με αναπηρία 100% δεν έχει προσωπικό βοηθό. Πήγα να επικοινωνήσω με τη Σοφία Ζαχαράκη, αλλά μου είπαν ότι θα τα πούμε. Λόγια του αέρα. Στο ναι μείναμε. Με αγνόησαν».
Έχω κουραστεί να παλεύω. Πόση δύναμη να έχεις; Πόσο πια; Δεν ξέρω. Πρέπει συνέχεια να τρέχω. Πού θα ήταν η Μυρτώ; Έπρεπε να τη φέρνω μαζί μου; Είναι τεράστια ταλαιπωρία», καταλήγει με πικρία η Μαίρη Κοτρώτσου.
