Πολύ πριν χαστουκίσει τον Κρις Ροκ στην τελετή των Όσκαρ και καταστρέψει πρακτικά την καριέρα του.
Τον καιρό που τον συμπαθούσαν όλοι και το όνομά του ήταν συνώνυμο και εγγύηση επιτυχίας. Το Κυνήγι της Ευτυχίας (The Pursuit of Happyness) είναι μια ταινία από τον καιρό της δόξας του Γουίλ Σμιθ και μόλις προστέθηκε στον κατάλογο του Ertflix.
Ναι, το ξέρουμε. Το πιθανότερο είναι πως θα την έχεις ήδη δει. Πάνε άλλωστε κοντά 20 χρόνια από τότε που κυκλοφόρησε πρώτη φορά στις κινηματογραφικές αίθουσες. Αλλά είναι ως και… απαραίτητο να την βλέπει κανείς ξανά και ξανά. Γιατί τα μηνύματα που περνάει είναι πολύ πέρα από τη εφήμερο, διαχρονικά.
Είναι ο ορισμός του καλοφτιαγμένου το story, το πώς πλέκεται και προχωρά, ο σκηνοθέτης Γκαμπριέλ Μουτσίνο βρήκε τη χρυσή ισορροπία και αυτό δεν ήταν εξ αρχής δεδομένο, κάθε άλλο. ΟΚ, σε αρκετά σημεία έχει «τεντώσει» για να προκαλέσει το συναίσθημα μας ως κοινό, κατά βάση τη συγκίνηση, αλλά δεν τους το… κρατάμε. Τις έχουμε ανάγκη γαρ αυτές τις ταινίες, κάτι σαν ένα άγγιγμα ψυχής που μας γλυκαίνει το «μέσα» μας.
Ο πατέρας που από τη μια στιγμή στην άλλη χάνει τα πάντα. Εκτός από το χαμόγελό του και την αγάπη – παρέα του 6χρονου γιου – ευτυχώς, αυτό είναι το πιο πολύτιμο. Προσπαθεί ξανά και ξανά, ξεπερνώντας απογοητεύσεις, αναποδιές και ματαιώσεις να σταθεί στα πόδια του, κόντρα σε κάθε δυσκολία, κόντρα σε όλα τα εμπόδια. Ως και στις τουαλέτες του μετρό καταλήγει να κοιμάται, αλλά δεν χάνει τελικά ποτέ την ελπίδα του, την προσπάθεια του για ένα καλύτερο μέλλον, γι’ αυτόν και το παιδί του.
Στο επίκεντρο είναι ο άνθρωπος. Στο επίκεντρο είναι το συναίσθημα. Σε φόντο American Dream κατατσαλακωμένου, αλλά με κάποιο τρόπο, και ζωντανού. Το ότι το παιδί του Γουίλ Σμιθ (Κρις Γκάρνερ στην ταινία) υποδύεται ο πραγματικός του γιος, Τζέιντεν είναι αυτό το «έξτρα κάτι» που άρεσε πολύ τότε. Δημιούργησε ένα πλαίσιο με οσμή Όσκαρ, άλλο αν δεν επαληθεύτηκε, προτιμήθηκε τότε ο Φόρεστ Γουίτακερ για τον Τελευταίο Βασιλιά της Σκωτίας. Ποιος ξέρει, ίσως να είχαμε γλιτώσει ένα χαστούκι αν το είχε πάρει τότε το Χρυσό Αγαλματίδιο ο πάλαι ποτέ Πρίγκιπας του Μπελ Έρ…
Μην τα μπλέκουμε, όμως. Ας σταθούμε στην ουσία. Στο ότι το Κυνήγι της Ευτυχίας είναι το… φάρμακο που μας έφερε το Ertflix για να δώσει πιο sentimental νότα στη βραδιά μας. Για να μας θυμίσει ποια είναι αυτά που πραγματικά έχουν σημασία και ότι δεν πρέπει να το βάζουμε κάτω ποτέ, όσο άσχημα ή ζόρικα κι αν είναι τα πράγματα. Μια ωδή στην επιμονή, στις δεύτερες ευκαιρίες.
Τώρα που το σκεφτόμαστε ξανά, ίσως ο πρώτος που πρέπει να κάτσει να δει ξανά την ταινία (όχι στο… Ertflix πάντως πιθανότατα!) είναι ο ίδιος ο Γουίλ Σμιθ. Μέσα σε ένα λεπτό βρέθηκε από το «αφεντικό» της showbiz και θριαμβευτής των Όσκαρ, να είναι παρίας, στα αζήτητα. Ας εμπνευστεί από τον ήρωα που κάποτε υποδύθηκε στην οθόνη, για να κυνηγήσει μια μεγάλη και ανέλπιστη επιστροφή…