Η Γωγώ Μαστροκώστα έχει χαθεί από τα φώτα της δημοσιότητας.
Η απουσία της από τα κοινωνικά δίκτυα μοιάζει με σιωπηλή κραυγή, ένας κενός χώρος που γεμίζει φόβο και ανησυχία για όσους την αγαπούν.
Οι φίλοι της την αναζητούν αδιάκοπα, οι συνεργάτες της αναρωτιούνται για την υγεία της, οι δημοσιογράφοι στέλνουν ερωτήσεις που μένουν αναπάντητες. Κάθε μέρα που περνά, η αγωνία μεγαλώνει, το κοινό νιώθει πως ένα κομμάτι της έχει εξαφανιστεί από τον κόσμο. Η «μαύρη πέτρα» που ρίχνει πίσω της δεν είναι μόνο σύμβολο απόστασης, είναι ασπίδα, είναι τρόπος να προστατεύσει τον εαυτό της από τα βλέμματα που περιμένουν, από τις φωνές που θέλουν να την αναγκάσουν να μιλήσει, να φωτογραφηθεί, να εμφανιστεί ξανά. Κι όμως, η αγωνία όλων μεγαλώνει ακριβώς επειδή την αγαπούν· η σιωπή της δεν τους ησυχάζει, τους βασανίζει.
Η σιωπή
Κι όμως, όσο πιο απόμακρη γίνεται, τόσο πιο έντονη η αγωνία των γύρω της μεγαλώνει. Η σιωπή της δεν τους ησυχάζει, τους βασανίζει. Κάθε στιγμή χωρίς νέα της είναι σαν να κρατάει ένα κομμάτι της ζωής της σε αναμονή, αβέβαιο, φορτισμένο με το μυστήριο και την αγωνία που συνοδεύει αυτή η σιωπή.
Η Γωγώ Μαστροκώστα, που κάποτε έλαμπε με τη ζωντάνια της και την παρουσία της, τώρα χάνεται σε έναν κόσμο δικό της, σκοτεινό και προστατευμένο έναν κόσμο που κανείς δεν μπορεί να αγγίξει, εκτός από εκείνους που η ίδια επιτρέπει να πλησιάσουν, έστω και σε απόσταση ασφαλείας. Η Γωγώ Μαστροκώστα δεν θέλει να εμφανιστεί σε εκπομπές, δεν θέλει να βρεθεί σε πάνελ, δεν θέλει να απαντήσει τις φωνές που ζητούν να τη δουν, να τη ρωτήσουν, να τη φωτογραφίσουν, να την αναγκάσουν να δώσει εξηγήσεις για την απουσία της.
Κάθε πρόταση που φτάνει στα χέρια της, κάθε τηλεφώνημα ή μήνυμα με προτάσεις για συνεντεύξεις, παρουσιάσεις, να μιλήσει στο κοινό ή να εμφανιστεί δημόσια, πέφτει στο κενό.
Η «μαύρη πέτρα» πίσω της είναι όχι μόνο σύμβολο αποστασιοποίησης, είναι αποστασιοποιημένη επιλογή αποστασιοποίησης. Δεν πρόκειται για απλή ντροπή ή αμηχανία αλλά για συνειδητή επιλογή να ζει μακριά από τα φώτα που κάποτε λάμπρυναν τη ζωή της. Κάθε εμφάνιση σε τηλεοπτικό πάνελ θα σήμαινε να ανοίξει μια πόρτα που προσπαθεί να κρατήσει κλειστή, να εκθέσει την προσωπική της ζωή, να γίνει ξανά αντικείμενο σχολιασμού και ψιθύρων. Και εκείνη δεν θέλει πια να το αντέξει.
Το στήριγμα της, η 18χρονη κόρη της Βικτώρια
Η σιωπή της έχει ανησυχήσει όσους την αγαπούν η απουσία της από social media, η άρνηση να εμφανιστεί σε πάνελ, οι αναπάντητες ερωτήσεις έχουν δημιουργήσει ένα κενό που πολλοί προσπαθούν να γεμίσουν με φαντασία και φόβο. Η Γωγώ Μαστροκώστα έχει αποτραβηχτεί. Θέλει να αποκαταστήσει πλήρως τη δημοσιότητά της χωρίς βλέμματα, χωρίς τα μικρόφωνα, χωρίς τα φλας των φωτογράφων. Κανένα πλάνο, καμία εκπομπή, κανένα έντυπο δεν θα την φέρει ξανά στο φως που κάποτε λάμπρυνε αλλά τώρα την πνίγει. Το κεφάλαιο αυτό κλείνει οριστικά με αποφασιστικότητα και ηρεμία. Η Γωγώ αφήνει πίσω της ό,τι τη δεσμεύει με τη γνώμη και το κοινό, κρατώντας για τον εαυτό της τον χώρο που έχει επιλέξει. Κι όσοι την αγαπούν πρέπει να μάθουν να ζουν με τη σιωπή της, με το μυστήριο που αφήνει πίσω της, με τη «μαύρη πέτρα» που ρίχνει, σαν αόρατο φράγμα που προστατεύει την ψυχή της.
Η Γωγώ Μαστροκώστα δεν θα επιστρέψει και αυτή η αλήθεια, όσο δύσκολη κι αν είναι για τους γύρω της, φέρνει μαζί της μια αίσθηση ειρήνης για εκείνη. Το κεφάλαιο έχει κλείσει οριστικά, ο κόσμος της Γωγώς πλέον ανήκει μόνο σε εκείνη. Η κόρη της, Βικτώρια, παραμένει στο πλευρό της, απολαμβάνοντας τη μάχη που δίνει η μητέρα της σε έναν κόσμο ανάμεσα στην ανάγκη για προστασία και την πίεση ενός κόσμου απαιτητικού που έχει πάντα απαιτήσεις.
Η απομάκρυνσή της από τη δημοσιότητα δεν είναι μόνο προσωπική επιλογή αλλά και οικογενειακή. Ο σύζυγός της, ο Τραϊανός Δέλλας, συμπορεύεται απόλυτα την ανάγκη της. Κατανοεί τη σιωπή και την αγωνία όσων την αγαπούν, αλλά στέκεται στο πλευρό της με σιωπηλή υποστήριξη. Η αγάπη τους δεν χρειάζεται φώτα, κάμερες ή δημόσιες εμφανίσεις για να αποδειχθεί.
Η σιωπή της Γωγώς δεν είναι απομόνωση αλλά επιλογή που προστατεύει την ψυχή της. Κι έτσι, ενώ ο κόσμος συνεχίζει να περιμένει νέα και εξηγήσεις, η Γωγώ Μαστροκώστα ζει το δικό της κεφάλαιο ήρεμα, αποτραβηγμένη, με τον σύζυγό της στο πλευρό της και την κόρη της. Ο δημόσιος θόρυβος παραμένει έξω από τη ζωή της, κι εκείνη προχωρά μπροστά, με την ησυχία της, ασφαλής, μακριά από τα φώτα που κάποτε λάμπρυναν τη ζωή της. Το κεφάλαιο της παρουσίας της στα φώτα κλείνει οριστικά και με τον Τραϊανό Δέλλα δίπλα της, η Γωγώ βρήκε την ηρεμία που αναζητούσε.
Μαμά και κόρη
Ο καρκίνος και οι φήμες
Οι φήμες που κατά καιρούς κυκλοφορούν για την υγεία της Γωγώς Μαστροκώστα, και συγκεκριμένα για καρκίνο του μαστού, έχουν προκαλέσει έντονη ανησυχία στο κοινό, χωρίς ωστόσο να υπάρχει πάντα επίσημη επιβεβαίωση για όσα λέγονται. Σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι σημαντικό να υπάρχει σεβασμός στην ιδιωτικότητα και την προσωπική ζωή, καθώς η υγεία αποτελεί ένα βαθιά προσωπικό θέμα. Η αναπαραγωγή ανεπιβεβαίωτων πληροφοριών μπορεί να δημιουργήσει περιττό φόβο και πίεση τόσο στο ίδιο το πρόσωπο όσο και στους οικείους του. Γι’ αυτό, η υπεύθυνη ενημέρωση και η αποφυγή διασποράς φημών είναι απαραίτητες, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για τόσο σοβαρά ζητήματα.