Η σχέση ανάμεσα σε πεθερά και νύφη έχει αποτελέσει εδώ και δεκαετίες πηγή για αμέτρητα ανέκδοτα, ιστορίες και οικογενειακές συζητήσεις
Συνήθως, μάλιστα, ακούμε τη μία πλευρά: εκείνη της νύφης που θεωρεί ότι η πεθερά παρεμβαίνει, κάνει παρατηρήσεις, ανακατεύεται στην ανατροφή των παιδιών ή θέλει να έχει λόγο στη ζωή του ζευγαριού.
Τι συμβαίνει, όμως, όταν αλλάξουμε για λίγο πλευρά και ακούσουμε όσα έχουν να πουν οι ίδιες οι πεθερές;
Γιατί και εκείνες μπορεί να έχουν παράπονα. Είναι μητέρες που βλέπουν το παιδί τους να δημιουργεί τη δική του οικογένεια, γίνονται γιαγιάδες και προσπαθούν να βρουν τη θέση τους μέσα σε μια νέα πραγματικότητα. Κάποιες φορές μπορεί να κάνουν λάθη ή να ξεπερνούν τα όρια, όμως υπάρχουν και στιγμές που αισθάνονται παραμελημένες ή ότι η βοήθειά τους θεωρείται δεδομένη.
Αυτά είναι 10 από τα συχνότερα παράπονα που μπορεί να έχουν οι πεθερές από τις νύφες τους.
1. «Μου λέει να έρχομαι όποτε θέλω, αλλά καταλαβαίνω ότι δεν το εννοεί»
Ένα από τα πρώτα παράπονα αφορά τις προσκλήσεις που δεν είναι πάντα πραγματικές. Μια νύφη μπορεί να λέει στην πεθερά της «είσαι πάντα ευπρόσδεκτη» ή «έλα όποτε θέλεις», αλλά όταν εκείνη εμφανίζεται, η συμπεριφορά της να δείχνει το ακριβώς αντίθετο.
Ένα ψυχρό ύφος, ένα βλέμμα δυσαρέσκειας ή η αίσθηση ότι η παρουσία της αποτελεί βάρος μπορούν να δημιουργήσουν ένταση. Αν υπάρχουν συγκεκριμένα όρια στις επισκέψεις, είναι προτιμότερο να συζητούνται με ειλικρίνεια και ευγένεια.
2. Δεν απαντούν στα τηλεφωνήματά τους
Η πεθερά μπορεί να τηλεφωνεί επειδή θέλει να μάθει αν όλοι είναι καλά, να ακούσει τα εγγόνια της ή απλώς να επικοινωνήσει με την οικογένεια.
Όταν τα τηλεφωνήματά της μένουν συστηματικά αναπάντητα, μπορεί να αισθανθεί ότι την αγνοούν. Φυσικά, κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να είναι συνεχώς διαθέσιμος. Ακόμη και ένα απλό «δεν μπορώ να μιλήσω τώρα, θα σε πάρω αργότερα» μπορεί, όμως, να κάνει μεγάλη διαφορά.
3. Τρώνε το φαγητό της, αλλά ξεχνούν το «ευχαριστώ»
Πολλές γιαγιάδες δείχνουν την αγάπη και τη φροντίδα τους μέσα από το φαγητό. Μαγειρεύουν για τα παιδιά και τα εγγόνια τους, ετοιμάζουν φαγητά για να βοηθήσουν το ζευγάρι και περνούν αρκετές ώρες στην κουζίνα.
Το παράπονο ξεκινά όταν αυτή η προσφορά θεωρείται δεδομένη. Ένα απλό «ευχαριστώ» ή ένας καλός λόγος μπορεί να είναι αρκετός για να δείξει ότι η προσπάθειά τους αναγνωρίζεται.
4. Τους κάνουν συνεχώς παρατηρήσεις για τα εγγόνια
Εδώ βρίσκεται μία από τις μεγαλύτερες πηγές διαφωνιών.
Οι γονείς έχουν κάθε δικαίωμα να καθορίζουν τους κανόνες με τους οποίους μεγαλώνουν τα παιδιά τους και οι παππούδες οφείλουν να τους σέβονται. Από την άλλη πλευρά, πολλές πεθερές αισθάνονται ότι κάθε κίνησή τους συνοδεύεται από μια παρατήρηση.
Οι εποχές έχουν αλλάξει, όπως έχουν αλλάξει και πολλές αντιλήψεις γύρω από την ανατροφή των παιδιών. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούν να τεθούν όρια. Σημασία έχει, όμως, και ο τρόπος με τον οποίο αυτά επικοινωνούνται.
5. Δεν τις επισκέπτονται συχνά με τα εγγόνια
Ένα ακόμη παράπονο αφορά την επαφή με τα εγγόνια. Υπάρχουν γιαγιάδες που κάνουν μεγάλη προσπάθεια για να επισκέπτονται τα παιδιά τους, ακόμη κι αν χρειάζεται να διανύσουν μεγάλη απόσταση.
Όταν, όμως, αυτή η προσπάθεια δεν γίνεται και από την άλλη πλευρά, μπορεί να αισθανθούν ότι βρίσκονται στο περιθώριο.
Η καθημερινότητα μιας οικογένειας είναι αναμφίβολα απαιτητική. Ωστόσο, μια επίσκεψη στη γιαγιά μπορεί να έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία για εκείνη απ’ όσο φανταζόμαστε.
6. Θέλουν να περάσουν λίγες ημέρες μόνες με τα εγγόνια τους
Για πολλές γιαγιάδες, το να περάσουν μερικές ημέρες ή ακόμη και λίγες διακοπές με τα εγγόνια τους αποτελεί μεγάλη επιθυμία.
Θέλουν να δημιουργήσουν τις δικές τους αναμνήσεις μαζί τους, να παίξουν, να συζητήσουν και να αναπτύξουν μια ξεχωριστή σχέση.
Φυσικά, αυτό εξαρτάται από την ηλικία των παιδιών, τις ανάγκες τους και το κατά πόσο οι γονείς αισθάνονται άνετα. Όταν, όμως, οι συνθήκες το επιτρέπουν, λίγος περισσότερος χρόνος με τη γιαγιά μπορεί να είναι πολύτιμος και για τις δύο πλευρές.
7. Αισθάνονται ότι αντιμετωπίζονται σαν νταντάδες
Η βοήθεια των παππούδων είναι για πολλές οικογένειες ανεκτίμητη. Από το να πάρουν τα παιδιά από το σχολείο μέχρι να τα κρατήσουν όταν οι γονείς εργάζονται ή έχουν κάποια άλλη υποχρέωση, οι γιαγιάδες συχνά βρίσκονται στην πρώτη γραμμή.
Το πρόβλημα ξεκινά όταν η βοήθεια αυτή θεωρείται υποχρέωση.
Το γεγονός ότι μια γιαγιά αγαπά τα εγγόνια της και συνήθως θα πει «ναι» όταν της ζητηθεί βοήθεια δεν σημαίνει ότι είναι διαθέσιμη οποιαδήποτε στιγμή. Έχει και εκείνη τη δική της ζωή, τις υποχρεώσεις και τις ανάγκες της.
8. Η άλλη γιαγιά βρίσκεται πάντα πιο κοντά στα εγγόνια
Σε αρκετές οικογένειες, η μητέρα της μητέρας των παιδιών βρίσκεται πιο κοντά στην καθημερινότητά τους από τη μητέρα του πατέρα.
Αυτό μπορεί να συμβαίνει εντελώς φυσιολογικά. Μια γυναίκα συχνά αισθάνεται μεγαλύτερη οικειότητα με τη δική της μητέρα και μπορεί να στραφεί πρώτα σε εκείνη για συμβουλές ή βοήθεια.
Ωστόσο, η άλλη γιαγιά μπορεί να αισθανθεί ότι βρίσκεται συνεχώς στη δεύτερη θέση. Η ισορροπία δεν είναι πάντοτε εύκολη, αλλά είναι σημαντικό να υπάρχει χώρος και για τις δύο πλευρές.
9. «Ξεχνούν ότι είμαι κι εγώ μητέρα και ανησυχώ»
Πίσω από τον ρόλο της πεθεράς υπάρχει πάντα και ο ρόλος της μητέρας.
Μπορεί το παιδί της να έχει μεγαλώσει, να έχει παντρευτεί και να έχει αποκτήσει τη δική του οικογένεια, αλλά για εκείνη παραμένει το παιδί της.
Αυτό δεν δικαιολογεί παρεμβάσεις ή παραβίαση των ορίων του ζευγαριού. Εξηγεί, όμως, γιατί πολλές φορές μπορεί να ρωτά περισσότερο, να ανησυχεί ή να θέλει να γνωρίζει τι συμβαίνει.
Άλλωστε, είναι η γυναίκα που μεγάλωσε τον άνθρωπο που η νύφη της επέλεξε για σύντροφό της.
10. Αισθάνονται ότι κανείς δεν αναγνωρίζει όσα προσφέρουν
Ίσως το μεγαλύτερο παράπονο να συνοψίζεται σε μία λέξη: αναγνώριση.
Μια πεθερά μπορεί να έχει τα ελαττώματά της. Μπορεί ορισμένες φορές να γίνεται αδιάκριτη, να εκφράζει τη γνώμη της χωρίς να της έχει ζητηθεί ή να δυσκολεύεται να καταλάβει ότι πλέον το παιδί της έχει δημιουργήσει τη δική του οικογένεια.
Αυτό, όμως, δεν αναιρεί το γεγονός ότι πολλές γιαγιάδες προσφέρουν χρόνο, ενέργεια, φροντίδα και αγάπη χωρίς να περιμένουν κάποιο αντάλλαγμα.
Η βοήθειά τους δεν πρέπει να θεωρείται αυτονόητη.
Η ισορροπία βρίσκεται κάπου στη μέση
Φυσικά, δεν είναι όλες οι πεθερές ίδιες και δεν είναι όλες οι νύφες ίδιες. Υπάρχουν υπέροχες σχέσεις, αλλά υπάρχουν και οικογένειες στις οποίες οι διαφορετικοί χαρακτήρες και τα όρια δημιουργούν συνεχείς εντάσεις.
Το σημαντικό είναι να υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός.
Οι γονείς έχουν τον πρώτο λόγο στην ανατροφή των παιδιών τους και στην καθημερινότητα του σπιτιού τους. Οι γιαγιάδες, από την άλλη, αξίζουν να αντιμετωπίζονται ως σημαντικά μέλη της οικογένειας και όχι απλώς ως άνθρωποι που υπάρχουν για να μαγειρεύουν ή να κρατούν τα παιδιά.
Γιατί στο τέλος, πέρα από τις διαφωνίες ανάμεσα σε πεθερές και νύφες, υπάρχει κάτι που τις ενώνει: η αγάπη τους για την ίδια οικογένεια και, κυρίως, για τα παιδιά και τα εγγόνια τους.
Πηγή: mama365