Φωτογραφίζοντας αστέγους βρήκε τον αποξενωμένο πατέρα της

Αύγουστος 16, 2015 4:15 ΜΜ
More videos

Η παιδική ηλικία της Diana Kim ήταν δύσκολη, μιας και οι γονείς της χώρισαν όταν αυτή ήταν μόλις πέντε ετών και ο πατέρας της εγκατέλειψε την  οικογένεια.

Από εκείνη τη στιγμή πέρασε χρόνια ολόκληρα γυρίζοντας από σπίτι σε σπίτι, μένοντας ακόμη και άστεγη για κάποιο διάστημα.

Παρ’ όλες τις δυσκολίες που είχε να αντιμετωπίσει, δεν το έβαλε κάτω και σαν φοιτήτρια, ξεκίνησε ένα πρότζεκτ φωτογραφίας.

Ο πατέρας της είχε ένα στούντιο φωτογραφίας κάποτε, οπότε η πρώτη επαφή της με την φωτογραφία έγινε μέσω αυτού.

Εμπνευσμένη από τις αναμνήσεις που είχε με τον πατέρα της από την παιδική της ηλικία, η Kim αποφάσισε να φωτογραφίσει τους άστεγους στο Μάουι, όπου και μεγάλωσε.

Η Kim είχε μάθει από την γιαγιά της πως η ψυχική υγεία του πατέρα της είχε κλονιστεί. Δεν πλενόταν, δεν έτρωγε, δεν έπαιρνε τα φάρμακά του και τελικά εξαφανίστηκε.

Ώσπου μια ημέρα το 2012 και ενώ τραβούσε φωτογραφίες για το πρότζεκτ της, παρατήρησε κάτι οικείο σε έναν από τους άστεγους άνδρες που φωτογράφιζε. Αυτός ο άνδρας,  ήταν ο πατέρας της!

Δυστυχώς, ο πατέρας της Kim ήταν τόσο άρρωστος που δεν ήταν σε θέση να επικοινωνήσει.

Η Kim, παρ’ όλα αυτά, δεν τον εγκατέλειψε ποτέ.

Κάποια στιγμή την πλησίασε μια γυναίκα, η οποία τη συμβούλεψε να μην κάνει τον κόπο να ασχοληθεί μαζί του, μιας και αυτός στεκόταν εκεί  για ημέρες.

Η Kim ήθελε να ουρλιάξει, δεν μπορούσε να καταλάβει πως ήταν δυνατόν να είναι κάποιος τόσο σκληρός, τόσο αδιάφορος για τον συνάνθρωπό του και όχι επειδή ήταν πατέρας αλλά επειδή ήταν άνθρωπος.

Εκείνη τη στιγμή όμως συνειδητοποίησε πως ο θυμός δεν θα άλλαζε την κατάσταση, και τότε γύρισε και είπε στην κυρία, «Οφείλω να προσπαθήσω!»

Τις ημέρες που ακολούθησαν και για δυο ολόκληρα χρόνια, η Kim τον παρακολουθούσε, τον φωτογράφιζε και τον πρόσεχε από απόσταση. Προσπάθησε να τον πλησιάσει, πήγε κοντά του, του μίλησε, του είπε πως χρειάζεται βοήθεια και είναι ώρα να σηκωθεί, είναι ώρα να φύγει από εκεί, όμως αυτός δεν απαντούσε, δεν την κοίταζε καν στα μάτια.

Πολλές φορές της φαινόταν σκληρό να τον βλέπει σε αυτήν την κατάσταση, έτσι το να βάζει την κάμερα ανάμεσα έκανε τα πράγματα λιγάκι πιο εύκολα εκείνη τη στιγμή. Πηγαίνοντας όμως σπίτι και βλέποντας τις φωτογραφίες που είχε τραβήξει έβαζε τα κλάματα.

Κάποια ημέρα επέστρεψε στο σημείο όπου έμενε ο πατέρας της, όμως αυτός δεν ήταν εκεί. Την ενημέρωσαν πως είχε πάθει έμφραγμα, κάποιος τον βρήκε και τον μετέφεραν στο νοσοκομείο. Εκεί τον φρόντισαν και έλαβε ειδική θεραπεία για τα σωματικά αλλά και τα ψυχικά του τραύματα.

Η ανάρρωση του πήρε πολύ καιρό, όμως σήμερα ο πατέρας της Kim δεν έχει καμία σχέση με τον άνθρωπο που είχε βρει στο δρόμο. Σήμερα είναι καλά και μπορεί κανείς να διακρίνει τη ζωή μέσα στα μάτια του. Η Kim είναι πολύ χαρούμενη που ο πατέρας της είναι ζωντανός και παλεύει μέρα με τη μέρα για να τον βοηθήσει, εκτιμώντας το γεγονός πως είναι και πάλι μαζί.

Όπως λέει χαρακτηριστικά η Kim, «Ήταν γραφτό να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον και να μεγαλώσουμε μαζί!»

 

Αφήστε το σχόλιό σας
Ακολουθήστε μας στο facebook: